سیاست

. سرشار از حسِ غلیظِ بودن از ابتدای نردبانِ درکِ خورشید پله پله بالا بیا به انتظار خوشه های مویز. . انتظاری بس شیرین به شیوه ی انگور. . همه ی خوشه ها را نچین بگذار کیسه های سفید عشق پر از دانه های مویز شود. پس در هر زمستان با فنجانِ داغِ هستی دانه دانه گرم می شوی. . وَه ، چه شیرین است ! جرعه جرعه به خاطر بیاوری انتظار سبز انگور را بر داربستِ اندیشه ی تاک وقتی از دار از نردبان تو را پایین می آورند و کیسه ی سفیدت را می گشایند. . . آسیه خوئی . . ...

ادامه مطلب