سیاست

. ﺑﺎ ﺑﻪ ﻣﺎﺗﻢ ﻧﺴﻞ ﺑﻬﺎﺭ ﺮﻪ ﻨﻢﺑﻪ ﺳﻮ ﻠﻠﻪ ﻫﺎ ﺯﺍﺭ ﺯﺍﺭ ﺮﻪ ﻨﻢﺟﻮﺍﻧﻪ ﻫﺎ جوانمرگ ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ ﺷﻬﺪ ـﺷﻬﺪ ﺑ ﻔﻦ ﻭ ﺑ ﻣﺰﺍﺭ ﺮﻪ ﻨﻢﺳﺎﻩِ ﺑﺎﺩ ﻪ ﻫﺮﻪ ﺷﻮﻓﻪ ﺑﻮﺩ ﺑُﺸﺖﻗﺮﺍﺭ ﻧﺴﺖ ﻣﺮ ﺑ ﻗﺮﺍﺭ ﺮﻪ ﻨﻢ؟ﺩﻣ ﺑﻪ ﺷﺎﺧﻪ ی ﺳﺮﻭ ﻪ ﺳﻮﺧﺖ ﺻﺎﻋﻘﻪ ﺍﺵﺩﻣ ﺑﻪ ﺯﺧﻢ ﺗﻦ ﻨﺎﺭ ﺮﻪ ﻨﻢﺑﺎ ﻪ ﺧﻮﻥ ﺩﻝ ﻏﺮﻕ ﻣﻮﺟﻪ ی ﺧﻮﻥ ﺭﺍﻮ ﺩﺍﻧﻪ ﺩﺍﻧﻪ ی ﺳﺮﺥ ﺍﻧﺎﺭ ﺮﻪ ﻨﻢﺴ ﻪ ﺷﺎﺩ ﻧﺸﺴﺖ ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻪ ی ﻣﺎ ﻧﺴﺖﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻟ ﻪ ﺑﻮَﺩ ﺩﺍﻏﺪﺍﺭ ﺮﻪ ﻨﻢ"ﺟﻤﺎﻝ ﺍﻟﺪﻦ ﺟﺤﻮن" . ....

. تاول به تاول ، پاهای خسته چرکی فراوان ، زخمی نشُسته این کوچه ها هم راهی ندارد بن بستِ خاکی از ریشه بسته آواره ی شب در هر خیابان می خواند از دل ـ قلبی شکسته ـ : فوّاره ای هم دیگر ندارد آبی به چشمش ، اوجی خجسته گفتند هرگز چاقو ندارد در بی وفایی کاری به دسته ـ ـ خنجر بیاور ای مرگِ موعود ! اسفند آمد ، بهمن نشسته شاید بیاید همزادِ عاشق ـ مرگی ـ که از من هر بار رَسته . . آسیه خوئی . ....

. یک روز می آیی.. شبی.. در لحظه ای از یک غروب در یک طلوع ِ بی نظیر از ماه ، شاید از جنوب روزی که بر یک تاب چوبی فارغ ار هر تاب و تب تنها نشستم با درختی ، در کنارش نهر و جوب آنگاه از پاهای من آهسته بالا می روی کم کم شناور می شوم در یک تب ِ مطبوع و خوب وقتی به قلبم می رسی گریان پشیمان می شـوی گویی دریغ از من که گیرم جان ِ سلطان ِ قلوب آرام برمی گردی و من در زمان حل می شـوم : پندار هستی ، تک درختی ، نور ، ساعت ، رقص ِ چوب یک تاب ِ خالی ، اشکِ مرگ و سازِ پاندول ، شوق باد... در زیر نــور مــاه ، آوازی ست از یـک دارکـوب. . . آسیه خوئی ـ 95/7/5 ـ دوشنبه 5 بامداد . ....