تجرید بنفشه ها

.

.

.

.

نسیم ِ بی تأهل ! هوائیِ هوایم !

بنفشه ی تجرّد ! بنفشِ بی صدایم !

.

بهانه ی تغـازل ! مسیـحِ مریم و یاس !

تو نطفه های گندم ، تو مزرعی ، توئی داس

.

تو مزدوج به آبی ، تو زوجه ی هوایی

وسیع ! بایر ِ جان ! تو دانه ی صدایی

.

قصیده های گیسو ، مسیر انتهایت

به مثنوی قدم زد غزاله ی رهایت

.

به انتها رسیدی وَ این شروعِ آغاز

فرودِ دیگری شد برای حقّ پرواز

.

از اشتیاق عصیان ، خروشِ بی امان ات

سفر به دیگران سو ، عروجِ توأمان ات ؛

.

به صاعقه کشاندی نظر ، بدن و جان ات

تمام هستی ات را ، زمان ، مکان و "آن" ات

♦ ♦ ♦

نسیم ِ بی تأهل ! هوائیِ هوایم !

بنفشه ی تجرّد ! بنفشِ بی صدایم !

.

تو سوری از بنفشی ؛ سفید ، سبز ، آبی

خودِ خودِ بهشتی ، فقط فقط گلابی

.

آسیه خوئی (ایلیا) ـ اسفند 1375