مُهر خاموشی

هنگام انفجارِ ستارگان ، از گازها و موج های حاصل ، ترکیبی بسیار زیبا بمانند گل سرخ تشکیل می شود.

.

چشم ، دریا شد هنوز از اشک می پرسد

سینه ام گنجی نهان شد ، باز می ترسد

.

یک قنـــاری در دهانم بـال و پـر ریـزد

دفتر شعرم به صدها برگ می رقصد

.

او نفهمید از چه دریایی سخن گفتیم

همچنان او از گمـان خویش بنـویـسد

.

عنکبوتی با زمـــان ، آهسته می آید

با تراوش های ذهنش تار می ریسد

.

روی مغزم ، از نرون ها خانه می سازد

رازهــــای مــانده را وارونـــه می لیسد

.

آسیه خوئی ـ 94/3/3

.

.