میهمانی خداوندان

آنها بر خوان های مکرمی که گسترانیده بودید
نشستند و هرگز برنخواستند
میهمانان ناخوانده و خداوندگاران بسیاری
که اینک از استخوان های او ارتزاق می کنند.

.

ای کاش آبروداری می کردید
و خدایی را که خلق کرده بودید
نمی کشتید.

.

خدای من نه از فربه گی شما جان می گیرد
نه از نزاری شما فرسوده می شود
خدایی که فریاد می زند :
شما هرگز نبوده اید.
.

.
آسیه خوئی ـ اردیبهشت 1381
(شعری از مجموعه ی "ایلیا" ـ ص 61 )

.

.